Yaklaşımımız

Biz insanlar adına çözümler üretmeyi değil, insanların kendi çözümlerini geliştirebilecekleri sistemleri kurmayı hedefliyoruz.Toplumların dayanıklılığı; bilgiye erişim, üretim kapasitesi, ekonomik fırsatlar ve birlikte hareket edebilme becerisiyle güçlenir.Bu nedenle yaptığımız her çalışma yalnızca bugünün sorunlarını çözmeyi değil, yarının krizlerine karşı daha hazırlıklı toplumlar oluşturmayı amaçlamaktadır.

Uluslararası İnsani Dayanıklılık Örgütü olarak inanıyoruz ki insan hareketliliği çoğu zaman kırılganlığın nedeni değil, iklim dayanıklılığı, gıda sistemleri, sürdürülebilir geçim kaynakları ve yerel kalkınma alanlarında biriken yapısal sorunların görünür sonucudur.

İklim değişikliği doğal kaynaklar, tarımsal üretim ve yerel ekonomiler üzerindeki baskıyı artırmaktadır. Geçim kaynakları zayıfladıkça, gıda güvensizliği derinleşmekte; ekonomik ve sosyal kırılganlık artmaktadır. Bu kırılganlıklar zamanında ele alınmadığında ise yerinden edilme riski büyümekte ve toplulukların uzun vadeli insani yardıma bağımlılığı artmaktadır.

Bugün birçok müdahale bu sürecin sonuçlarına odaklanmaktadır. Oysa insani yardım kriz anlarında hayati önem taşısa da, kalıcı dayanıklılık ancak kırılganlığı ortaya çıkaran yapısal nedenlerin dönüştürülmesiyle mümkün olabilir.

Uluslararası İnsani Dayanıklılık Örgütü’nün değişim teorisi bu anlayış üzerine kuruludur. Yerinden edilmeye yol açan kırılganlıkları erken dönemde azaltmanın ve yerinden edilme gerçekleştiğinde toplulukların sürdürülebilir biçimde yeniden güçlenmesini desteklemenin daha kalıcı ve kapsayıcı kalkınma sonuçları üreteceğine inanıyoruz.

Bu nedenle araştırmayı, yenilikçiliği, yerel öncülüğü, stratejik ortaklıkları ve kanıta dayalı politika geliştirme süreçlerini birbirini besleyen sürekli bir öğrenme ve uygulama döngüsü içerisinde bir araya getiriyoruz. İklim uyumu, sürdürülebilir geçim kaynakları, gıda sistemleri ve insan hareketliliğini birbirinden bağımsız çalışma alanları olarak değil, toplumsal dayanıklılığı (Community Resilience) güçlendiren tek bir sistemin birbirini tamamlayan bileşenleri olarak görüyoruz.

Bizim için dayanıklı topluluklar, birbirinden bağımsız projelerle değil; bilgi üreten, yerel kapasiteyi güçlendiren, iş birliğini geliştiren ve kanıtı uygulamaya dönüştüren sistemlerle inşa edilir. Bu sistem güçlendikçe topluluklar yalnızca gelecekteki krizlere karşı daha hazırlıklı hâle gelmez; aynı zamanda kendi kalkınma süreçlerini daha güçlü, daha kapsayıcı ve daha sürdürülebilir şekilde yönlendirebilir.

Nihayetinde inanıyoruz ki bugün toplumsal dayanıklılığa yapılan yatırım, yarının insani kırılganlığını azaltır. Uluslararası İnsani Dayanıklılık Örgütü’nün kalıcı, ölçülebilir ve ölçeklenebilir etki yaratma yaklaşımı bu değişim teorisine dayanmaktadır.